Bir zamanlar rengarenk sokaklarda, neşe içinde kurulan bayram sofralarının yerinde şimdi sadece enkaz yığınları ve tarifsiz bir acı var. Abluka altındaki Gazze Şeridi'nde silah sesleri yerini derme çatma çadırlardan yükselen ağıtlara bırakırken, insanlık tarihinin gördüğü en ağır yıkımlardan birini yaşayan siviller için bayram kelimesi adeta anlamını yitirdi. Yüz binlerce Filistinli, en temel insani ihtiyaçlara bile ulaşamadan hayatta kalma savaşı veriyor.
"NE GEÇİM KAYNAĞI VAR NE BAYRAM SEVİNCİ"
Deyr el-Belah kentinde Birleşmiş Milletler'e (UNRWA) ait okullara sığınan binlerce aile için tablo yürek burkuyor. İsrail saldırılarında eşini, annesini ve kardeşlerini toprağa veren Filistinli Nebile Abdusselam'ın sözleri, bölgedeki trajediyi tüm çıplaklığıyla gözler önüne serdi.
"Savaştan önce bayramı sevinçle geçirir, ailemizle bir araya gelirdik. Bugün kardeşlerimi, annemi ve eşimi kaybettim. Artık ne geçim kaynağı var ne de bayram sevinci" ifadeleriyle acısını paylaşan Abdusselam'ın feryadı, kamplarda yankılanan binlerce çığlıktan sadece biri.
AKSA ŞEHİTLERİ HASTANESİ AVLUSUNDA ÜÇÜNCÜ YIL
İsrail'in 8 Ekim 2023'te başlattığı ve taş üstünde taş bırakmadığı o korkunç yıkımın üzerinden iki yıldan fazla zaman geçti.
Aksa Şehitleri Hastanesi'nin avlusunda neredeyse üç yıldır kurdukları çadırda hayata tutunmaya çalışan Nebile Şenar, eski bayramların özlemiyle kavrulduklarına dikkat çekti. Şenar'ın dilinden, "Eskiden çarşıya gider, çocuklar için bayramlık alır, evin ihtiyaçlarını sevinçle hazırlardık. Bugün ise durum çok zor" cümleleri döküldü.
72 BİNİ AŞTIN FİLİSTİNLİ ŞEHİT OLDU
Rakamlar hesapları çoktan şaştı. 2,4 milyonluk Gazze nüfusunun 1,9 milyonu evsiz kalarak yerinden edildi.
İki yılı aşan kanlı süreçte 72 binden fazla Filistinli şehit düştü, 171 binden fazla kişi ise yaralandı. Sivillerin sığındığı binalar, temiz su hatları ve altyapının yaklaşık yüzde 90'ının tamamen yok edildiği kaydedildi.
Ateşkes Var, İnsani Yardım Yok
Ekim ayında yürürlüğe giren ateşkes kararı bölge halkının kanayan yaralarına merhem olamadı. Tel Aviv yönetiminin sınır kapılarını kapalı tutarak yardım tırlarının girişini engellemesi ve yeniden imar sürecini baltalaması, sığınma merkezlerindeki krizi derinleştirdi.
